Με ό,τι βλέμμα κοιτάξεις την ζωή, με το ίδιο θα σε κοιτάξει κι εκείνη..

Γράφει η Λένα Μπατσκίνη

Φτιάξε τις μέρες σου! Φτιάξε τις νύχτες σου! Μια ζωή την έχουμε. Μία που δε ξέρουμε και πότε τελειώνει.
Γι’ αυτό ας την κάνουνε όμορφη.
Ας την κάνουνε να αξίζει.

Σαν άδειο καμβά ας την αντιμετωπίσουμε κι ας ζωγραφίσουμε στιγμές! Να τις γεμίσουμε με χρώματα.
Και τις δικιές μας στιγμές και των δικών μας ανθρώπων. Αν οι γύρω μας είναι χαρούμενοι, θα είμαστε κι εμείς.
Δεν χρειάζεται να περιμένουνε γιορτές και γενέθλια. Ας κάνουμε μικρές εκπλήξεις που θ’ αλλάξουν την καθημερινότητα.

Μικρές ενέσεις χαράς που θα μας βοηθούν να συνεχίσουμε. Ένα λουλούδι στη μαμά, που κουράζεται και την έχουν πνίξει οι υποχρεώσεις. Στη γυναίκα, στον σύντροφο μας, που μπορεί να είχε μια άσχημη μέρα…
Ένα δώρο, έτσι χωρίς λόγο. Το χαμόγελο που θα εισπράξουμε, η αμοιβή μας που θα δημιουργήσει και το δικό μας χαμόγελο.

Ένας καθρέφτης είναι τελικά η ζωή. Με ο,τι βλέμμα την αντικρύσουμε, αυτό θα λάβουμε πίσω! Αντικατοπτρισμός… Ας μην είμαστε μίζεροι και μισάνθρωποι γιατί αυτό θα λάβουμε κι απο τους άλλους. Ας γίνουμε εμείς ο ήλιος στη ζωή μας. Πρέπει να φτιάχνουμε στιγμές. Και αυτό θα είναι το δώρο στον εαυτό μας. Εκεί που στο μυαλό μας φαντάζει πως κανείς δεν μας αγαπάει, ας μας αγαπήσουμε πρώτα εμείς.

Βάλε μουσική, άδειασε το μυαλό απο σκέψεις και πιες ένα ποτήρι κρασί. Τις δύσκολες μέρες,κράτα στιγμές για σένα. Το επόμενο πρωί ρίξε ένα χαμόγελο σ’αυτόν που όλη τη ζωή σου κουβαλάς και σε κοιτάει απ’τον καθρέφτη.Ύστερα όταν βγεις έξω στον κόσμο κέρνα χαμόγελα στους άλλους. Άλλοι θα σε στραβοκοιτάξουν κι άλλοι θ’ανταποδώσουν!

Πάρε τον φίλο σου και πήγαινε σινεμά να ταξιδέψεις σε άλλες ζωές. Αν δεν βρείς έναν φίλο, πάρε τον αδερφό σου κι άσε στην άκρη τα λόγια που σας πίκραναν. Πήγαινε μόνος σου έναν περίπατο στην πόλη αν δεν βρείς κανέναν κι αν σου λείπουν τα λεφτά. Αρκεί να φτιάξεις στιγμές.

Μη βάλεις ειδήσεις. Μη μουρμουρίσεις κι αναθεματίσεις τη ζωή. Φταίνε οι απο πάνω,οι απο κάτω, εκείνοι που μένουν άπραγοι. Τι τα ψάχνεις; Όλοι φταίμε! Σ’έναν ανελεύθερο κόσμο εσύ να ζεις ελεύθερα. Να μη σου κλέψουν το χαμόγελο, την όρεξη για ζωή. Αυτό θέλουν. Δεν είναι πάντα εφικτό όμως εσύ σε πείσμα όλων, δώσε μια μούντζα σε όλα και χαμογέλα!

@loveletters

Tags from the story
Written By
More from Labros

Σε αγάπησα γιατί έβαλες το «μαζί» πάνω από το εγώ.

Υπάρχουν άνθρωποι που πολλοί τους θεωρούν «δύσκολους». Μπορεί να έχουν και δίκιο,...
Read More